Zasada Tandemu jest prosta: tandemowi partnerzy, którzy uczą się języka ojczystego/dobrze znanego drugiej strony, spotykają się regularnie i uczą się naprzemiennie w jednym z języków (np. 2 godziny tygodniowo, po jednej dla każdego). Obowiązuje przy tym zasada wzajemności: dostaje się tyle samo, ile chce się dać drugiej stronie.

Tandem jest bezpłatny. Wiąże naukę z prawdziwą komunikacja - wszystko jedno, o czym, i w którym języku uczestnicy mówią - obaj profitują. Zawsze jest to także przedsięwzięcie międzykulturowe - nie chodzi tu tylko o naukę języka, ale i kultury drugiej strony.

Tandem zbliża się w swojej formule do intensywnej samodzielnej nauki, może też w idealny sposób uzupełnić kursy językowe, np. poprzez wzajemne pomaganie sobie w odrabianiu zadań i przygotowaniu do zajęć.

Można uczyć się w tandemie wszystkich języków do jakich uda się znaleźć partnerów: może być to więc polski/niemiecki lub polski/rosyjski, ale też na przykład rosyjski/niemiecki.

Każdy w tandemie jest za siebie odpowiedzialny - sam decyduje czego, jak i jak dużo chce się uczyć. Cele nauki mogą być przecież bardzo zróżnicowane. Tandemowy parter, który nie jest przecież wykwalifikowanym nauczycielem, służy drugiemu jako ekspert w zakresie swojej kultury i języka. W zależności od potrzeb ekspert może np. przeczytać na głos tekst, "grać" kogoś w rozmowie, korygować błędy, wypowiadając się na jakiś konkretny temat, proponować poprawki do tekstów partnera. Ale odpowiedzialność za cele i metody nauki spoczywa na uczącym się.